Przemoc wobec kobiet jest najbardziej ewidentnym przejawem dyskryminacji, która występuje we wszystkich państwach świata, bez względu na poziom rozwoju kraju. Przemoc stanowi zagrożenie dla praw, zdrowia i dobrobytu wszystkich kobiet, niezależnie od statusu materialnego. Ofiary cierpią w milczeniu, często nie mogąc liczyć na pomoc, wsparcie i sprawiedliwość. Mimo, iż z roku na rok coraz częściej mówimy o przyczynach i potrzebie zapobiegania przemocy wobec kobiet – o konieczności przełamywania tabu i poczucia bezradności, efekty działań w tym zakresie są wciąż niedostateczne. Stąd potrzeba zintensyfikowania działań. Powinna temu służyć jak najszersza debata społeczna z udziałem organizacji pozarządowych, przedstawicieli władz publicznych, ekspertów i autorytetów. Ale przede wszystkim debata, w której to właśnie kobiety powinny mieć głos decydujący. Opinia społeczna jest bardzo ważnym instrumentem walki z wszelkimi nieprawidłowościami i przejawami przemocy.
Serdecznie zapraszamy do udziału w obradach Sejmiku Kobiet Lewicy
Apele Sejmiku Kobiet Lewicy z 4 marca 2012 roku
Sejmik Kobiet Lewicy, obradującego 4 marca 2012r. w Warszawie, wzywa:
Komisję Europejską, Parlament Europejski, kraje członkowskie Rady Europy oraz rząd Rzeczypospolitej Polskiej, a także Obywatelki i Obywateli Zjednoczonej Europy do skutecznego przeciwdziałania i eliminacji przemocy wobec kobiet we wszystkich sferach życia społecznego i w rodzinie oraz ścigania i karania sprawców tej przemocy. W szczególności apelujemy:
I. Do Komisji Europejskiej:
• o podjęcie prac nad przygotowaniem projektu kompleksowej, obowiązującej dyrektywy w sprawie przeciwdziałania wszelkim formom przemocy wobec kobiet, zwalczania ich we wszystkich sferach życia społecznego i w rodzinie oraz ścigania i karania sprawców tej przemocy. • o ogłoszenie roku 2014 Europejskim Rokiem przeciw Przemocy Mężczyzn wobec Kobiet.
II. Do Unii Europejskiej i wszystkich krajów członkowskich Rady Europy, w tym Polski, o jak najszybsze podpisanie i ratyfikację Konwencji Rady Europy z 11 maja 2011 roku w sprawie zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej.
III. Do rządu Rzeczypospolitej Polskiej: • o przyjęcie zwalczania przemocy wobec kobiet za priorytet polityki społecznej, • o przygotowanie kompleksowej ustawy i Krajowego Programu Przeciwdziałania i Zwalczania Przemocy Mężczyzn wobec Kobiet.
IV. Do Obywatelek i Obywateli Unii Europejskiej o podjęcie inicjatywy obywatelskiej mającej na celu zebranie 1 mln podpisów z żądaniem opracowania i przyjęcia skutecznych, unijnych metod przeciwdziałania przemocy wobec kobiet.
Przemoc wobec kobiet jest hańbą świata! To najokrutniejsza forma dyskryminacji z powodu płci i jednocześnie najbardziej powszechna. Przemoc wobec kobiet to problem zarówno lokalny, regionalny, krajowy międzynarodowy, jak i europejski. Dotyczy ona kobiet w każdym wieku, niezależnie od wykształcenia, dochodów i pozycji społecznej. Szacuje się, że 45 proc. Europejek, tj. 100 milionów, doznało kiedykolwiek przemocy, a 1 do 2 milionów doświadcza jej codziennie. W większości krajów świata miejscem, w którym kobieta najbardziej narażona jest na przemoc, jest jej własny dom.
Kobiety są bite, gwałcone, molestowane w miejscu pracy, w szkole i na uczelni, padają ofiarą wykorzystywania i handlu ludźmi. Nie mają dokąd uciec i nie mają środków, by się bronić. Przemoc wobec kobiet jest ukrywana i zakłamywana, także z powodów ideologicznych i religijnych. Hańbiącym ludzkość kunktatorstwem są próby tłumaczenia przemocy wobec kobiet „uwarunkowaniami kulturowymi lub tradycją”.
Przemoc mężczyzn wobec kobiet jest główną przeszkodą dla równości kobiet i mężczyzn oraz jednym z najpowszechniejszych naruszeń praw człowieka, a zwłaszcza: prawa do życia, bezpieczeństwa, godności, nienaruszalności fizycznej i psychicznej, a także do dokonywania wyborów oraz do zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego. Z wielkim niepokojem śledzimy trend odpolityczniania kwestii przemocy mężczyzn wobec kobiet: polityki społeczne państw członkowskich skupiają się przede wszystkim na zwalczaniu przemocy w rodzinie lub przemocy domowej, bez ujęcia tego zjawiska z perspektywy płci, bez uwzględnienia roli płci w stosunkach domowych i rodzinnych. Istnieje tendencja do różnicowania przemocy na publiczną i prywatną, przez co unika się rozpoznania przyczyny wszelkich form przemocy mężczyzn wobec kobiet, a co pozostaje w ścisłym związku z brakiem zrównoważonego udziału kobiet i mężczyzn w procesach decyzyjnych szczególnie w obszarze polityki i ekonomii.
Przemoc wobec kobiet nie może być traktowana jako sprawa prywatna, ponieważ dotyczy praw człowieka. Jest też bardzo ważnym problemem ekonomicznym. Ostateczny rachunek kosztów przemocy uwarunkowanej płcią ponoszonych przez społeczeństwo w formie wydatków na opiekę zdrowotną, sądownictwo oraz usługi socjalne we wszystkich państwach członkowskich UE szacuje się na 2 mln EUR na godzinę.
Państwa i rządy nie potrafią, bądź nie chcą wprowadzać skutecznych środków przeciwdziałania i zwalczania przemocy wobec kobiet. Niektóre państwa same stosują instytucjonalną przemoc wobec kobiet. Jej przykładem jest m. in. zmuszanie kobiet do aborcji w jednych krajach i jej zakaz w innych. Czas z tym skończyć!
Ze stolicy Polski, Warszawy, gdzie zapoczątkowano prace nad Konwencją Rady Europy w sprawie zwalczania przemocy wobec kobiet, my kobiety polskiej lewicy, zwracamy się do wszystkich obywatelek i obywateli Europy, do Komisji Europejskiej, do deputowanych do Parlamentu Europejskiego, w tym szczególnie z Polski, z apelami o przeciwdziałanie przemocy wobec kobiet we wszystkich sferach życia społecznego i w rodzinie oraz ścigania i karania sprawców tej przemocy!
Tylko wspólnym sprzeciwem wobec przemocy wobec kobiet udowodnimy, że prawa kobiet, tak jak stwierdza to dokument końcowy Konferencji ONZ w Wiedniu, są rzeczywiście nieodłączną częścią powszechnych praw człowieka, a zwalczanie przemocy wobec kobiet jest podstawowym obowiązkiem państwa, ale i każdego obywatela.
Aktualności 